صدایت می کردم اگر

اناری شکافته در دست و

بعد از ظهر این حیاطی

که چندان هم بی ارتباط با ابدیت نیست

صدایت می کردم اگر

کسی در مویرگ های ملتهبم نمی گفت :

                                   خوب که چه ، مردک احمق

انار

تنها انار می ماند

وکاشی ها آنقدر واقعی

که دهانم پر از خون می شود